Artur Schopenhauer urodzony 22 lutego 1788 w Gdańsku w domu przy ul. Św. Ducha 47, dawniej numer 114 był czołowym filozofem XIX wieku zajmującym się problemami wolności oraz odpowiedzialności moralnej jednostki . Schopenhauer  miał ogromny wpływ na rozwój filozofii europejskiej. W 1793 r., po zajęciu Gdańska przez Prusy, rodzina Schopenhauerów wyemigrowała do Hamburga. Po śmierci ojca przeniósł się z matką do Weimaru, gdzie przygotowywał się do studiów uniwersyteckich.

Zaczął studiować w Getyndze, w latach (1809-1813), poznając tam dzieła Platona i Kanta i uzyskując na tej uczelni tytuł doktora. Habilitował się w roku 1813, na podstawie rozprawy pod tytułem „Über die vierfache Wurzel des Satzes vom zureichenden Grund” (tłum. polskie: „O poczwórnym źródle zasady racji dostatecznej”). W Dreźnie w latach (1814—1818) ukończył swoje dzieło podstawowe „Die Welt als Wille und Vorstellung” (1819),  jedną z najważniejszych publikacji Schopenhauera (tłum. Polskie „Świat jako wola i wyobrażenie - 1819”). Interesował się również buddyzmem, który zafascynował go podczas wyprawy po Indiach. W 1820 roku zaczął wykładać na Uniwersytecie Berlińskim. Schopenhauer swą filozofię rozpoczyna od zdania "świat jest moim wyobrażeniem”, na którą z pewnością miał wpływ Kant. Po bojkotach jego wykładów przez zwolenników Hegla wrócił do Frankfurtu, gdzie mieszkał do śmierci.