Zapraszamy do najpiękniejszej perły Pomorza Środkowego. Słupsk dla niektórych jest tylko przystankiem w podróży. Warto jednak zatrzymać się tu na dłużej. Pospacerować wzdłuż średniowiecznych murów miejskich, zobaczyć słupski ratusz, krzywą wieżę kościoła i największą na świecie kolekcję dzieł Stanisława Ignacego Witkiewicza. Słupsk to miejsce wielu ciekawych imprez o randze krajowej i międzynarodowej: Festiwal Pianistyki Polskiej, Komeda Jazz Festival, Konfrontacje Sztuki Kobiecej, Festiwal Kultury Wschodu "Mundus Orientalis", Schaefferiada, Festiwal Młodych Talentów "Niemen Non Stop", "Międzynarodowy Festiwal Brydża Sportowego – Solidarność", Święto Ryby - Święto Miasta.

Słupsk jest zanurzony w zieleni. Prawie na każdej ulicy są drzewa i krzewy. Miasto szczególnie pięknie prezentuje się wiosną i jesienią. W centrum miasta można podziwiać zegar kwiatowy - tarczę zegara ułożoną z kwiatów, wraz z działającymi wskazówkami. Nieopodal znajduje się skwer z kwiatową datą, codziennie na nowo układaną.

Najbardziej charakterystyczną i oryginalną budowlą w Słupsku jest neogotycki Ratusz z przełomu wieków XIX i XX. Oczywiście miasto ma znacznie starsze obiekty warte obejrzenia, jednak i ich konstrukcja, i przeznaczenie powodują, że podobne znajdują się w sąsiednich miastach, Ratusz zaś – nie. Gmach jest okazały, ale magistrat – jak na stutysięczne miasto – nie poraża swoją wielkością.  Kiedy go jednak budowano Słupsk liczył sobie ok. 26 tysięcy mieszkańców! Wtedy taki ratusz był zdecydowanie za duży dla prowincjonalnego miasteczka, ale ówczesny burmistrz Hans Mathies, człowiek młody i myślący perspektywicznie uparł się, aż w końcu postawił na swoim. Ratusz szczęśliwie przetrwał II  wojnę światową w stanie niemal nienaruszonym. Do dnia dzisiejszego zachował się jego secesyjny wystrój, a w niektórych kinkietach na korytarzach zachowały się do dziś kurki gazowe, gdyż takie było pierwotne oświetlenie magistratu. Wart obejrzenia jest gabinet włodarza miasta, choćby z tego powodu, że ma 12 ścian. To rzadkość nie tylko w Polsce, ale i w Europie. Dodatkowo na ścianach tych położona jest ciągle oryginalna, ale utrzymana w doskonałym stanie tapeta sprzed 106 lat. Na uwagę zasługują również: sala obrad Rady Miejskiej z dwoma malowidłami, przedstawiającymi sceny z historii miasta, z błędami ortograficznymi w umieszczonych pod nimi podpisach oraz ratuszowa wieża. Przez ponad sto lat była publicznie niedostępna, dopiero w roku 2003 prezydent Maciej Kobyliński przekazał ją do powszechnego użytku.

Z wieży można podziwiać wspaniałą panoramę miasta. Kiedy spojrzymy            w lewo na pierwszy plan wysunie się budowla o wyraźnie starych murach. To Nowa Brama, najmłodszy ze średniowiecznych wjazdów do Słupska, których w sumie, w miejskich obwarowaniach obronnych było cztery. Do naszych czasów dotrwały dwie: Nowa Brama właśnie, niegdyś wykorzystywana m. in. jako więzienie, przędzalnia, magazyn broni i muzeum miejskie oraz Rybacka. W Nowej Bramie mieści się obecnie Galeria Sztuki oraz kancelarie prawnicze. Tuż za Nową Bramą, we wspaniałej perspektywie ulicy Nowobramskiej stoi Tramwaj, symbol blisko półwiecznej, tramwajarskiej przeszłości miasta. Dzisiaj, w tym wagoniku mieści się przesympatyczna kafejka, która pełni jednocześnie rolę „słupskiego punktu odczuć sentymentalnych”... Po prawej stronie widzimy nieco przekrzywioną od pionu wieżę Kościół Mariackiego. To najstarsza zachowana słupska budowla, która powstał w pierwszej dekadzie XIV w. (1310). Jej odchylenie od pionu sięga 90 cm, co najlepiej widać od strony starej, XIX-wiecznej Poczty Głównej. Niedawno zmodernizowana ul. Nowobramska przed wojną pełniła rolę serca miasta. Można to zobaczyć na zdjęciu, tuż przy wejściu na Stary Rynek: to samo miejsce, w głębi ta sama Nowa Brama, a przecież zupełnie inny świat... Dzisiaj to ulubione miejsce wieczornych spacerów słupszczan.

Stary Rynek w dawnych wiekach nie był żadnym „starym”, tylko po prostu Rynkiem, na którym handlowano i wznoszono kolejne ratusze. To miejsce nie przetrwało barbarzyństwa II wojny światowej poza trzema XVIII-wiecznymi  kamieniczkami. Ciekawa jest Apteka Dworska, zbudowana w roku 1783 na fundamentach pochodzących z pierwszej połowy XVIII wieku, o barkowo - klasycystycznej fasadzie. Tuż obok znajduje się kamieniczka mieszczańska z XVIII wieku, z charakterystycznym mansardowo - naczółkowym dachem szczytowym. Reszta wiekowej zabudowy spłonęła. Podobny los spotkał całe Stare Miasto, dlatego teraz w jego miejscu stoją pobudowane ponad 50 lat temu bloki mieszkalne. To miejsce czeka jeszcze na swój nowy czas. Na razie doczekała się jedna z takich budowli, która zamknęła  w sobie tradycje budowlane wieku XIX i spojrzenie na wiek XXI.

Stary Rynek, jak każde takie miejsce w europejskich miastach o średniowiecznym rodowodzie, może wyprowadzić wędrowca  w czterech kierunkach. Spójrzmy w prawo: w perspektywie stosunkowo młodej ul. Mostnika widać bryłę 500-letniego Zamku Książąt Pomorskich. Swój obecny, zbliżony do pierwotnego kształt odzyskał dopiero po wojnie, przed nią był zaniedbaną ruiną, w której magazynowano broń i zboże. Dzisiaj jest to element tzw. Kompleksu Zamkowego, w skład którego wchodzi kościół św. Jacka, Młyn, Brama Młyńska i Spichlerz Richtera. To jeden z najpiękniejszych zakątków Słupska, miejsce wielu imprez kulturalnych, a przede wszystkim Jarmarku Gryfitów, który latem odbywa się tu co tydzień.

W zamku mieści się Muzeum Pomorza Środkowego, które szczyci się największą na świecie kolekcją dzieł Stanisława Ignacego Witkiewcza – Witkacego. Był to malarz, dramaturg  i teoretyk sztuki, twórca tzw. Czystej Formy w sztuce. Warto obejrzeć jego oryginalne prace  i pamiątki po nim, jak również spojrzeć na miasto z zamkowej wieży.  Swoją drogą – przed wojną Słupsk (Stolp im Pommern)  nazywany był „miastem wieżyczek ze względu na wielką ilość tych architektonicznych perełek. Niestety, większość z nich zniknęła bezpowrotnie w marcu 1945 roku...

Po prawej stronie widać z niej okazały gmach: to siedziba Starostwa Powiatowego. Liczy sobie 104 lata i od początku służy władzom powiatu. Po lewej strzelista wieża średniowiecznego kościoła św. Jacka, który po reformacji przez 80 lat stał pusty, a przez pewien czas mieścił się tam... browar.  W dole widać przywrócony niedawno życiu ogród zielny ks. Erdmuty, a nieco z boku – kaplicę św. Jerzego, niegdyś przyszpitalną, a gdy zlikwidowano ówczesny szpital – przeniesioną cegła po cegle w obecne miejsce.

W Słupsku jest wiele miejsc, które warto odwiedzić spokojnym spacerem, przyjrzeć się im i wtopić w ich klimat. Przez wieki miasto nawiedzały różne klęski: powodzie, pożary, epidemie czy wieloletnie, rujnujące stacjonowanie różnych wojsk, które mieszczanie mieli obowiązek utrzymywać, a jednak ciągle podnosiło się do życia wolą tych, którzy wybrali je sobie jako swoje miejsce na ziemi.