Najstarszy zachowany Dwór Artusa na świecie, biorący swoją nazwę od legendarnego króla Celtów - Artura, żyjącego w Brytanii w VI wieku.  Pierwotnie rycerskie spotkania Okrągłego Stołu w Brytanii odbywały się pod gołym niebem. Organizowano je często w podbitych krajach, chcąc  uczcić zwycięstwa Anglików. Arturiańskie turnieje rozwinęły się za panowania króla Edwarda III, który w 1344 roku wybudował w Windsorze murowany Dwór Artusa (przeniesienie nazwy Dwór Artusa na budynek). W XIV wieku podobne dwory zaczęto wznosić m. in. w miastach portowych południowych pobrzeży Bałtyku, należących do Związku Hanzeatyckiego. Stawiano je w reprezentacyjnej części miasta. Poza Gdańskiem Dwory Artusa istniały w Toruniu, Elblągu, Chełmnie, Braniewie, Królewcu, Stralsundzie i Rydze. Żaden z nich nie zachował się w swej pierwotnej formie do dnia dzisiejszego.