Euro 2012
Stadion w Gdańsku będzie jedną z aren Euro 2012. W czasie trwania mistrzostw zostaną rozegrane na nim trzy spotkania grupowe i jeden ćwierćfinał. Arena w Gdańsku zaprojektowana została zgodnie z wszelkimi wymogami UEFA. Stadion stanie w dzielnicy Letnica. Pomieści 44 tysiące widzów. Ponad 2 tysiące metrów kwadratowych przeznaczono dla specjalnych gości i ponad 40 lóż VIP. Oprócz boksów planowanych jest 1385 miejsc biznesowych na trybunie głównej. Wymiary stadionu to 236 x 204 x 45 metrów. Największy podziw budzi fasada obiektu, która ma być pokryta płytkami w różnych odcieniach brązu przypominając tym samym bursztyn. Koncepcję architektoniczną przygotowało niemieckie biuro Rhode-Kellermann-Wawrowsky z Düsseldorfu, które zaprojektowało m.in. stadiony Veltins-Arena w Gelsenkirchen oraz AWD-Arena w Hanowerze. Poza stadionem projekt / koncepcja zakłada centrum konferencyjno wystawiennicze. Zakończenie budowy jest planowane na wiosnę 2011 roku.
W głosowaniu internautów w plebiscycie na najpiękniejszy stadion powstający na Euro 2012 w Polsce, Gdański Stadion osiągnął najlepszy wynik: 68759 głosów - to aż 42,1 procent wszystkich oddanych głosów. Na drugim miejscu znalazł się warszawski Stadion Narodowy z 68573 głosami (42 procent głosów), a na miejscu trzecim wrocławski Stadion Miejski, dzięki 11361 głosów (6,9 procent). Na stadiony wciąż można głosować na stronie www.2012.org.pl – oficjalnym serwisie Spółki PL2012, która koordynuje przygotowania do UEFA Euro 2012™ w Polsce. Kolejne podsumowanie już za rok, kiedy budowane stadiony będą w fazie konstrukcyjnej. Prace związane z boiskiem posuwana się do przodu.
Wizualizacja stadionu:
Teledysk z budowy stadionu w Gdańsku:
Musisz uaktualnić Flash Player’a
Procedura wyboru gospodarza finałów EURO 2012 uregulowana została oficjalnym regulaminem UEFA. Przedstawiamy chronologię procesu wyboru gospodarzy EURO 2012:
1 lutego 2004 r. UEFA wdraża formalną procedurę przyjmowania zgłoszeń.
16 grudnia 2004 r. UEFA rozsyła do swych wszystkich ówczesnych członków (52 federacji krajowych) oficjalne zaproszenie do składania ofert i udziału w postępowaniu konkursowym. 12 państw wyraziło chęć organizacji mistrzostw. Były to: Azerbejdżan, Chorwacja wraz z Węgrami, Grecja, Polska wraz z Ukrainą, Rosja, Rumunia, Turcja, Szkocja wraz z Irlandią oraz Włochy.
31 stycznia 2005 r. upływa termin składania oficjalnych ofert przez kandydujące państwa. Wykluczona została kandydatura Szkocji i Irlandii, które nie dotrzymały terminu.
21 lipca 2005 r. upływa termin składania dokumentacji potwierdzającej organizacyjne możliwości wymagane na pierwszym etapie konkursu. Wykluczone zostały: Azerbejdżan, Rosja i Rumunia, które nie dotrzymały terminu.
7 listopada 2005 r. spośród 5 kandydatur: Chorwacji wraz z Węgrami, Grecji, Polski wraz z Ukrainą, Turcji oraz Włoch UEFA wybiera 3 najlepsze kandydatury, które znalazły się w finałowym etapie wyboru. Są to kandydatury: włoska (11 głosów), chorwacko-węgierska (9 głosów) oraz polsko-ukraińska (7 głosów). Grecja (2 głosy) oraz Turcja (6 głosów) zostały wyeliminowane.
8 grudnia 2006 r. UEFA decyduje się na przełożenie daty wyłonienia gospodarza EURO 2012 na 18 kwietnia 2007 r.
17 kwietnia 2007 r. w Cardiff rozpoczyna się dwudniowy kongres w Cardiff, podczas którego trójka kandydatów prezentuje swoje oferty.
18 kwietnia 2007 r. UEFA dokonuje wyboru gospodarza EURO 2012. Komitet składający się z 12 członków komisji wybiera POLSKĘ i UKRAINĘ na gospodarzy turnieju finałowego Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Wspólna kandydatura Polski i Ukrainy uzyskała 8 głosów, co przy 4 głosach dla kandydatury Włoch oraz zerowym poparciem kandydatury Chorwacji i Węgier oznaczało, że wybór gospodarza rozstrzygnął się w I turze.
16 grudnia 2004 r. UEFA rozsyła do swych wszystkich ówczesnych członków (52 federacji krajowych) oficjalne zaproszenie do składania ofert i udziału w postępowaniu konkursowym. 12 państw wyraziło chęć organizacji mistrzostw. Były to: Azerbejdżan, Chorwacja wraz z Węgrami, Grecja, Polska wraz z Ukrainą, Rosja, Rumunia, Turcja, Szkocja wraz z Irlandią oraz Włochy.
31 stycznia 2005 r. upływa termin składania oficjalnych ofert przez kandydujące państwa. Wykluczona została kandydatura Szkocji i Irlandii, które nie dotrzymały terminu.
21 lipca 2005 r. upływa termin składania dokumentacji potwierdzającej organizacyjne możliwości wymagane na pierwszym etapie konkursu. Wykluczone zostały: Azerbejdżan, Rosja i Rumunia, które nie dotrzymały terminu.
7 listopada 2005 r. spośród 5 kandydatur: Chorwacji wraz z Węgrami, Grecji, Polski wraz z Ukrainą, Turcji oraz Włoch UEFA wybiera 3 najlepsze kandydatury, które znalazły się w finałowym etapie wyboru. Są to kandydatury: włoska (11 głosów), chorwacko-węgierska (9 głosów) oraz polsko-ukraińska (7 głosów). Grecja (2 głosy) oraz Turcja (6 głosów) zostały wyeliminowane.
8 grudnia 2006 r. UEFA decyduje się na przełożenie daty wyłonienia gospodarza EURO 2012 na 18 kwietnia 2007 r.
17 kwietnia 2007 r. w Cardiff rozpoczyna się dwudniowy kongres w Cardiff, podczas którego trójka kandydatów prezentuje swoje oferty.
18 kwietnia 2007 r. UEFA dokonuje wyboru gospodarza EURO 2012. Komitet składający się z 12 członków komisji wybiera POLSKĘ i UKRAINĘ na gospodarzy turnieju finałowego Mistrzostw Europy w Piłce Nożnej UEFA EURO 2012. Wspólna kandydatura Polski i Ukrainy uzyskała 8 głosów, co przy 4 głosach dla kandydatury Włoch oraz zerowym poparciem kandydatury Chorwacji i Węgier oznaczało, że wybór gospodarza rozstrzygnął się w I turze.